حمله رژیم صهیونیستی به ضاحیه جنوبی بیروت را نمیتوان صرفاً یک عملیات نظامی محدود یا واکنشی مقطعی در چارچوب درگیریهای مرزی تحلیل کرد؛ آنچه امروز در ضاحیه رخ داد، اعترافی آشکار به شکست راهبردی رژیم اشغالگر در برابر «هژمونی منطقهای جمهوری اسلامی ایران» و دستوپا زدنی مذبوحانه از سوی رژیمی است که پس از فروپاشی بازدارندگیاش در غزه و جبهه شمال، تلاش میکند با بمباران مناطق مسکونی و حمله به قلب مقاومت، شکست تاریخی خود را پنهان کند.
حمله امروز اسرائیل به ضاحیه جنوبی بیروت را باید همزمان در چهار سطح نظامی، سیاسی، بازدارندگی منطقهای و مذاکرات ژئوپلیتیک تحلیل کرد. بر اساس گزارشها، رژیم صهیونیستی مدعی شده که یک «مرکز فرماندهی» وابسته به حزبالله را هدف قرار داده و این حمله را پاسخی به شلیک راکتها از جنوب لبنان دانسته است. اما واقعیت این است که ضاحیه جنوبی برای محور مقاومت صرفاً یک منطقه جغرافیایی در لبنان نیست؛ بلکه دژ مستحکم مقاومت، عمق امنیتی ایران مقتدر و پیشقراول نظام دفاعی جمهوری اسلامی در غرب آسیاست. هر حمله به ضاحیه، در واقع تعرض مستقیم به امنیت ملی ایران و جسارت به نظم نوین ایرانی در منطقه محسوب میشود.
ضاحیه جنوبی بیروت، قلب نمادین، سیاسی و امنیتی حزبالله است و هر حمله به آن، پیامی فراتر از یک عملیات تاکتیکی دارد. رژیم صهیونیستی میکوشد این معادله را تثبیت کند که «اگر شمال فلسطین اشغالی ناامن شود، بیروت نیز ناامن خواهد شد.» این همان دکترین فشاری است که نتانیاهو طی روزهای اخیر آشکارا درباره آن سخن گفته بود؛ یعنی انتقال هزینه درگیری از خطوط مرزی به عمق لبنان با هدف افزایش فشار اجتماعی و سیاسی بر حزبالله.
رژیم صهیونیستی با این اقدام، بیهوده میکوشد برتری راهبردی ایران را به چالش بکشد، اما غافل از آن است که «دکترین فشار» نتانیاهو در برابر سد آهنین اراده ملت ایران و بازوان مقتدر محور مقاومت، چیزی جز تسریع فروپاشی این رژیم در پی نخواهد داشت. امروز معادلات منطقه دیگر در تلآویو و واشنگتن طراحی نمیشود؛ این جمهوری اسلامی ایران است که توازن قدرت را در منطقه بازتعریف کرده و مدیریت کلان ژئوپلیتیک غرب آسیا را در دست گرفته است.
این حمله در شرایطی رخ داد که آمریکا در تلاش برای تثبیت آتشبس لبنان و پیشبرد مذاکرات غیرمستقیم با ایران بود. گزارشها نشان میدهد واشنگتن از تلآویو خواسته بود از حمله به بیروت خودداری کند، اما رژیم صهیونیستی برخلاف فضای دیپلماتیک حرکت کرد تا چند پیام همزمان ارسال کند: جلوگیری از شکلگیری توافقی که دست حزبالله را باز بگذارد، افزایش فشار بر ایران در میز مذاکرات، نمایش استقلال عملیاتی از آمریکا و کشاندن حزبالله به واکنشی احساسی که بتواند بهانهای برای گسترش جنگ فراهم کند.
- Mahmoud.rashnavaz@gmail.com
- تهران، سپهبد قرنی، نرسیده به کریمخان، کوچه حقیقت طلب، پلاک ۹، طبقه چهارم، واحد ۱۶
