بمباران مدرسه شجره طیبه میناب توسط دشمن آمریکایی – صهیونی

در نخستین روز از تجاوز دشمن آمریکایی – صهیونی به ایران، روز شنبه، 9 اسفند 1404 و در اولین ساعات از شروع این تجاوز، دشمن متجاوز، به نقاط مختلف از جغرافیای پهناور ایران، حمله کرد. این حمله و تجاوز غیرقانونی، با بمبماران شهرهای مختلف و اهداف نظامی و غیرنظامی شروع شد. شاید یک حادثه ی بسیار تلخ در این روز، تا سال ها التیام نیابد، هیچ دلیل نظامی، منطقی و عقلی نیز نتواند آن را توجیه نماید؛ تجاوز به مدرسه ای که در اولین ساعات از شروع آموزش هفتگی، با اشتیاق فراوان، پذیرای کودکانی است که هر کدام امید خانواده و سرزمینی محسوب می شوند. دنیایی دارند به کوچکی شهرشان و آرزوهایی دارند به بزرگی جهان آفرینش. این کودکان نه از جنگ می دانند و نه متجاوزند، مدعیان حقوق بشر، داعیان کدخدایی جهان و یاری رسان مردم ایران، در اقدامی البته نه عجیب ولی بهت آور، دنیای کوچک این کودکان را هدف آتش جهالت و تکبر خود قرار می دهند. گویی در جهان این متجاوزین، کشتن کودکان، امری است موجه، هزینه ای است برای ایجاد صلح و سرمایه گذاری است برای آزادی ملت ها. غافل از اینکه آنان زندگی را می گیرند، حال آزادی را به چه کسانی می خواهند هدیه کنند مشخص نیست.