تجاوزات غیرقانونی و وحشیانه آمریکایی – صهیونی به تمامیت سرزمینی جمهوری اسلامی ایران در جنگ رمضان، بیگمان یکی از بزرگترین مصادیق نقض قواعد و حقوق بینالملل موضوعه و عرفی در تاریخ معاصر به شمار میآید. متجاوزین، چنان که پیداست، عزم خود را جزم کردهاند تا تمامی موجودیت و محتوای نظام حقوق بینالملل را در بوته آزمونی سخت نهاده و عملاً به جهانیان اعلام دارند که هر قاعدهی حقوقی بینالمللی خواه آنکه در کاخهای سازمان ملل تصویب شده باشد یا در بستر عرف بینالمللی بالیده باشد در برابر زیادهخواهیشان هیچ اعتباری ندارد. اینان با صریحترین و بدیهیترین قواعد بینالمللی چنین رفتار میکنند که گویی جز طنزی بیمایه نیستند. نخستین روز از تجاوزشان، با کشتار فجیع مدرسه میناب، به روشنی ثابت کردند که هیچ سازوکار حقوقی توان بازداشتنشان را ندارد. آنان به دنبال منابع انرژیاند، در پی از میان برداشتن حاکمیتهای مستقل و گسترش بیحد و حصر نفوذ خویش؛ و در این مسیر، هر وسیلهای مباح است: از شعارهای فریبندهی حقوق بشری و ادعای یاری رسانی به مردم ایران، تا کشتار کودکان و غیرنظامیان و اینک، تجاوز به مراکز درمانی و کارخانههای تولید دارو. آنچه اهمیت دارد، رسیدن به هدف است؛ چنانکه رئیسجمهور ایالات متحده پس از یک ماه از آغاز این تجاوز، بیپرده اعلام کرد که هدف، دستیابی به نفت است و هرکه این ارزش را درک نمیکند، احمق است. آنان چنان برای منابع انرژی ارج مینهند که تمامی خشونتها و نقضهای آشکار حقوق بشری و بشردوستانه را در ترازوی آن میسنجند و موجه میانگارند.
- Mahmoud.rashnavaz@gmail.com
- تهران، سپهبد قرنی، نرسیده به کریمخان، کوچه حقیقت طلب، پلاک ۹، طبقه چهارم، واحد ۱۶
